آنالیز فنی دیدار اینتر و ناپولی؛ پیروزی بزرگ اسپالتی برابر آنچلوتی

10 دی 97
آنالیز فنی دیدار اینتر و ناپولی؛ پیروزی بزرگ اسپالتی برابر آنچلوتی
نویسنده:محمد امین یزدان پناه

پرسینگ و بازی روان نرآتزوری، ناپولی را از موفقیت در جدال حساس هفته هجدهم سری آ باز داشت.

“ورزش جا”_ پس از حواشی بوجود آمده در دیدار اینتر و ناپولی پیروی توهین نژادی به کالیدو کولیبالی و البته مرگ یک هوادار اینتر پیش از آغاز دیدار و چاقوکشی چندی از اولتراهای اینتر بروی ناپلی ها، کمتر کسی به نکات تاکتیکی این دیدار و پیروزی بزرگ لوچانو اسپالتی در نبرد با کارلو آنچلوتی پرداخت. با ما همراه باشید و آنالیز فنی این برد ارزشمند افعی ها را بخوانید…

ترکیب دو تیم

اسپالتی به استفاده از سیستم ۳-۳-۴ ادامه داد و از ژائو ماریو و بورخا والرو، در کنار مارسلو بروزوویچ در خط هافبک استفاده کرد. ترکیب ابتدایی کارلو آنچلوتی اما غیرمنتظره تر بود، او از خوزه کایخون بعنوان مدافع راست و فابین روییز و پیتور زیلینسکی بعنوان هافبک راست و چپ در خط هافبک چهار نفره اش استفاده کرد.

پرسینگ و سیستم تهاجمی ناپولی

کارلو آنچلوتی در ابتدای بازی از بازیکنانش خواست تا پرسینگ را شدید و از بالا بروی دروازه اینتر انجام دهند. به همین دلیل سیستم ۲-۴-۴ پایه ناپولی به ۲-۱-۳-۴ تبدیل می شد که در این حالت یکی از هافبک های مرکزی (معمولا همشیک) روی مارسلو بروزوویچ بصورت نفر به نفر، پرس را انجام می داد. همانطور که در عکس زیر مشاهده می کنید، دو مهاجم ناپلی ها وظیفه پرس بروی مدافعان وسط اینتر را دارند و همشیک هم وظیفه پرس بروی بروزوویچ را برعهده دارد.

همانطور که در تصویر زیر بخوبی مشخص است، شیوه پرس ناپلی ها در این بازی را مشاهده می کنید. در اینجا، همشیک وظیفه مارک کردن بروزوویچ را به عهده دارد و سیستم ناپولی به ۲-۱-۳-۴ تغییر یافته است که در آن تمامی هافبک ها و مهاجمان ناپولی وظیفه پرس یکی از بازیکنان اینتر را بر عهده دارند اما همانطور که مشخص است یکی از بازیکنان اینتر (ژائو ماریو) بدون هیج یار نفر به نفری به کار خود ادامه می دهد و دارای فضای آزاد خوبی است. در ادامه می بینیم که اینتر چگونه از این فضا بخوبی استفاده کرد.

در هنگام مالکیت، آنچلوتی از زیلینسکی و روییز بعنوان هافبک های عمقی خودش که وظیفه حفظ مالکیت توپ را داشتند، استفاده می کرد. نکته ای همگان را متعجب کرد اما، استفاده از خوزه کایخون که پیشتر عادت به استفاده از او بعنوان هافبک راست داشتیم، در پست دفاع راست بود. این پست جدید کایخون به این معنا بود که فولبک های ناپولی شرکت بیشتری در حملات داشتند و هافبک های کناری تیم متمایل به داخل زمین بازی می کردند. در تصویر زیر، فولبک های ناپولی با دایره سیاه رنگ، هافبک های تیم با دایره سفید رنگ و لورنزو اینسینیه را با دایره زرد رنگ مشاهده می کنید که بعنوان یک بازیکن آزاد، عقب تر از میلیک در بازیسازی هم شرکت می کند.

تصویر زیر نیز یکی دیگر از مثال هایی است که بخوبی نشان می دهد که خوزه کایخون چگونه در سمت راست یک تهدید بزرگ از سمت ناپولی محسوب می شد. در اینجا، روییز توپ را به آلان واگذار می کند و او هم توپ را به کایخون می دهد. بار دیگر به این نتیجه می رسیم که فولبک های ناپولی وظیفه توپ گیری در کناره ها را داشته اند و هافبک های چپ و راست این تیم بیشتر به میانه زمین متمایل بوده و در عمق کار نمی کردند.

کاپیتان مارک همشیک به علت مصدومیت مجبور به خروج از زمین شد و جای خودش را به نیکولا مکسیموویچ داد. با این تعویض تغییرات زیادی در چیدمان تیم ناپولی بوجود آمد: مدافع صربستانی پارتنوپی جای کایخون را در دفاع راست گرفت و کایخون که می توانست برگ برنده آنچلوتی در این دیدار باشد (بعنوان دفاع راست) به اجبار به پست هافبک راست منتقل شد. زیلینسکی نیز در کنار آلان و روییز به سمت چپ زمین متمایل شدند. این تغییرات همانطور که در تصویر زیر مشاهده می کنید موجب بوجود آمدن سیستم ۱-۴-۲-۳ ناپولی در زمان حمله شدند که در آن خوزه کایخون به عنوان هافبک راست و ماریو روی بعنوان دفاع چپ در کناره ها حضور داشتند، نیکولا مکسیموویچ به آلبیول و کولیبالی پیوسته و یک دفاع سه نفره را تشکیل داد و در سمت چپ میدان هم آلان و زیلینسکی عقب تر از روییز و اینسینیه کار بازیسازی از عمق را انجام می دادند. در این هنگام میلیک بعنوان مهاجم هدف جلوتر از مابقی بازیکنان قرار داشت.

به طور کلی می توانیم بگوییم که ناپولی بازی بسیارخوبی را در خارج از خانه انجام داد و اگر اندکی شانس داشت و البته ۱۰ دقیقه به پایان بازی کالیدو کولیبالی را بدلیل دریافت کارت قرمز از دست نمی داد، شاید می توانست به پیروزی هم برسد.

بازیسازی اینتر از عقب زمین

همانطور که پیشتر گفتیم، برنامه ناپلی ها در این بازی پرس شدید بروی دروازه اینتر بود که نرآتزوری ها بخوبی توانستند از آن عبور کنند و در قسمت هایی از بازی ناپلی ها را حتی به دفاع کردن وادارند. اینتر برای عملی کردن این برنامه اش دو راه بسیار جالب توجه پیش رو داشت. همانطور که دیدیم، ناپولی کار پرس را بروی مدافعان میانی و هافبک دفاعی اینتر (بروزوویچ) به شدت انجام می دادند و سه هافبک باقی مانده ناپلی ها نیز وظیفه پرس بروی فولبک های اینتر را داشتند. چیزی که به اینتری ها برای بازیسازی از عقب زمین کمک کرد، برتری عددی آنها در نتیجه این پرسِ ناپلی ها بود.
عکس زیر بخوبی نشان دهنده این کار اینتری هاست. دی فرای که زیر فشار لورنزو اینسینیه قرار دارد به دی آمبروسیو که آزاد است پاس می دهد. همانطور که می بینیم بروزوویچ هم توسط همشیک، مارک شده است. هنگامیکه توپ به سمت دفاع راست اینتر می آید، زیلینسکی (دایره زرد رنگ) ژائو ماریو را رها می کند و به سمت دی آمبروسیو حرکت می کند. دی آمبروسیو توپ را به ماریو می دهد و به این شکل پرس ناپولی می شکند. در یک حالت دیگر، همشیک وظیفه پرس بروی ماریو را برعهده می گیرد اما در این حالت هم بروزوویچ آزاد می ماند و بدین ترتیب بازهم پرس ناپولی می شکند.

اینتر در این بازی بازهم از سیستم چرخشی در خط هافبکش استفاده کرد که در آن مائورو ایکاردی گاهی عقب تر می آمد و از هم تیمی هایش توپ گیری می کرد. اسپالتی از این سیستم در جریان شکست تیمش به یوونتوس هم استفاده کرد اما طی این مدت با کار کردن روی آن، از این سیستم به طور موثرتری کار گرفت.
وضعیتی که در تصویر زیر مشاهده می کنید، بهترین مثال از استفاده از این سیستم در ترکیب اینتر است. ما دی آمبروسیو را می بینیم که در سمت راست زمین صاحب توپ است و از طرفی ماریو با یک حرکت مورب، از نیم فضای بوجود آمده برایش در سمت راست خط میانی زمین حرکت می کند. این حرکت ماریو، راه را برای ارسال پاس توسط دی آمبروسیو به ایکاردی باز می کند. حالا می توانیم مشاهده کنیم که ایکاردی به سمت توپ حرکت می کند؛ اینتر در واقع از گپ بزرگی که بین خط دفاع و هافبک ناپولی بوجود آمده است استفاده می کند آن هم در حالیکه آلان (هافبک دفاعی ناپولی) کار پرس بروی بروزوویچ را انجام می دهد. در ادامه این حرکت، ایکاردی توپ را دریافت می کند و بازی را به سمت چپ زمین می برد.

در تصویر زیر نیز ما بازهم ایکاردی را در موقعیتی متفاوت تر از آنچه که پیشتر از این مهاجم آرژانتینی می دیدیم، می بینیم. در اینجا، ایکاردی بازهم برای توپ گیری به فضای مذکور می آید و توپ را از سمت راست دریافت می کند و به بورخا والرویی می سپارد که این حرکت را در سمت چپ ادامه می دهد. بازی تاخیری (به اصطلاح hold-up) ایکاردی بسیار فوق العاده است و این بازیکن نقش بالایی در موقعیت سازی اینتری ها، علی الخصوص در نیمه اول داشت.

اینتر همچنین در رد کردن توپ از راه های بسته در هنگام فشار شدید هافبک های ناپولی نیز موفق بود. در تصویر زیر، آلان بروی میلان اشکرینیار فشار آورده است اما او موفق می شود تا توپ را به ژائو ماریو برساند. ماریو نیز از فضای بوجود آمده در نبود آلان استفاده می کند و بخوبی صاحب توپ می شود.

به طور کلی، اینتر در این باکسینگ دی عملکرد فوق العاده ای در پاس کاری، هنگام پرس شدید ناپلی ها داشت و یکی از بهترین بازی های فصلش از این حیث را انجام داد.

پرسینگ اینتر

اینتر می دانست که ناپولی در مقایسه با سایر غول های اروپایی، یکی از بهترین تیم ها از حیث مالکیت توپ محسوب می شوند و از این رو اسپالتی خواستار پرس بازیکنان تیمش در هنگام مالکیت توپ ناپلی ها شد. اینتر البته در انجام این کار بسیار موفق و فوق العاده ظاهر شد. در تصویر زیر می بینیم که شش بازیکن اینتری، راه های انتخاب کالیدو کولیبالی برای پاس دادن را بسته اند.

هدف اینتر در این پرسینگ وادار کردن ناپلی ها به بردن بازی به کناره ها بود. اینتری ها همچنین به محض پاس رو به عقب بازیکنان ناپولی با افزایش شدت پرس، سعی در بازپسگیری توپ داشتند. در تصویر زیر ماریو را مشاهده می کنیم که بروی کایخون فشار آورده است و ایکاردی نیز آماده است تا به محض رسیدن توپ به آلبیول، این مدافع اسپانیایی را تحت فشار قرار دهد. در سمت دیگر متئو پولیتانو، وینگر راست اینتر قرار دارد که وظیفه پرس بروی کالیدو کولیبالی را برعهده دارد. این اتفاق موجب آزاد شدن ماریو روی، مدافع چپ ناپولی می شود. به همین خاطر و همانطور که در بالا گفتیم، اینتر خواستار هدایت شدن توپ توسط مدافعان ناپولی به کناره ها بود.

در تصویر زیر هم مشاهده می کنیم که والرو بروی کولیبالی پرس را انجام می دهد و اندکی دورتر، پولیتانو با فاصله نسبتا زیادی به سمت ماریو روی حرکت می کند.

نمونه دیگری از وضعیتی که اینتر خواستار اجرای آن در این بازی بود و البته در اجرای آن موفق هم شد را در تصویر زیر مشاهده می کنیم. ایکاردی به روی دروازه بان ناپلی ها الکس مرت فشار می آورد و از طرفی والرو و پولیتانو گزینه های شروع کوتاه او را بسته اند. ماریو روی تنها بازیکن آزاد است که مرت توپ را برای او می فرستد. با این حال ماریو پرس بروی روی را شروع می کند و پولیتانو هم از عقب، برای کمک کردن به ماریو، به او می پیوندد. بدین شکل اینتر به چیزی که در این بازی می خواست، رسید.

در مجموع، پرسینگ و کانتر پرسینگ (که کمتر شاهد آن بودیم) اینتری ها در این بازی فوق العاده بود و کار را برای ناپلی ها بسیار دشوار کرد. روی کاغذ، پارتنوپی پس از هر پنج پاس، مالکیت توپش را در این بازی از دست داد که نشان دهنده پرسینگ فوق العاده تیم اسپالتی در این بازی است.

نتیجه گیری

گل دقایق پایانی لائوتارو مارتینز، پیروزی به موقع و فوق العاده ای را پس از چندین ماه نتایج و عملکرد ضعیف، نصیب افعی ها کرد. پیروزی حیاتی اینتر در این بازی، ناجی اسپالتی ای شد که بدلیل عملکرد ضعیفش طی چند ماه اخیر مورد انتقاد رسانه ها و هواداران قرار گرفته بود. این پیروزی همچنین اختلاف دو تیم در جدول را به پنج امتیاز کاهش داد. با این حال یوونتوسی ها از این نتیجه خوشحال شدند؛ با توجه به تساوی یووه برابر آتالانتا در برگامو، آنها فاصله شان با ناپولی را به نه امتیاز افزایش دادند. در ادامه، پیروزی دقایق پایانی ناپولی برابر بولونیای قعر جدولی، برد اینتر برابر اودینزه پایین جدولی با تک گل کیتا بالده و البته پیروزی یوونتوس در آلیانز با بریس رونالدو در برابر سمپدوریا، موجب حفظ فاصله سه تیم بالای جدول در پایان نیم فصل اول سری آ ایتالیا شد.

منبع؛ دیوید سلینی از سایت Total Football Analysis

برچسب‌ها:,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

اخبار بیشتر